bağ

kelimeis.

eT.bā-mak (bağlamak) > ba-ġ > bağ

  1. 1

    Bağlamaya yarayan ip, tel ve şerit gibi düğümlenebilir nesne.

  2. 2

    Bağlamaya yarayan araçla yapılmış düğüm.

  3. 3

    Sargı.

  4. 4

    {ağız}Bağlanarak deste yapılmış nesne; demet; bağlam.

    [DS]

  5. 5

    mecaz.İlgi; alaka; rabıta.

  6. 6

    Engel; mania.

  7. 7

    dbl.Aynı cins ve eş görevde olan cümle, kelime veya gruplar arasındaki ilişki; bağlaç.

  8. 8

    Birlik; bağlılık; ittifak.

  9. 9

    Kemikleri birbirine tutturan, iç organları yerli yerinde tutan lif demetleri.

  10. 10

    {ağız}Bir araya bağlanmış beş çile pamuk ipliği.

    [DS]

  11. 11

    {ağız}Çatıda kullanılan asıl kirişler.

    [DS]

  12. 12

    {ağız}Bina katlarının her biri; katları ayıran ağaç kısımlar.

    [DS]

  13. 13

    {ağız}Maden ocaklarında tünellerin çökmemesi için konulan direkler üzerine çakılı dirseklerin birleştiği yerler.

    [DS]

  14. 14

    {ağız}Dört tekerli arabalarda dingili yastık altına bağlayan vidalı demir.

    [DS]

  15. 15

    {ağız}Yaklaşık olarak 100-150 kg. gelen kendir demeti.

    [DS]

  16. 16

    {ağız}Fincan tepsisi; tepsi.

    [DS]