yapı

kelimeis.

eT.ya-mak (sermek) > ya-p-mak (örtmek) > ya-p-ıġ > yap-ı

  1. 1

    Barınma başta olmak üzere çeşitli amaçlarla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık eseri; bina.

  2. 2

    Yapımı süren konut, yol, köprü vb. inşaat.

  3. 3

    (Tamlanan olarak) bir kimse, bir kuruluş tarafından ya da bizzat el emeği ile yapma, oluşturma, ortaya konulma, meydana getirme.

  4. 4

    biy.Canlı bir varlığın ruh veya beden özelliklerini oluşturan, direncini sergileyen durum; bünye; strüktür.

  5. 5

    dbl.Çeşitli dil birimlerinin kurallarına bağlı olarak belirli bir düzen içinde bir araya gelişleri.

  6. 6

    Kendi içinde uyum gösteren bütünün çeşitli bölüm ve ögelerinin bir araya getirilişinde uyulan dizge; strüktür.

  7. 7

    fel.Ögeleriyle somut bağımlılığı olan bütün.

  8. 8

    sos. Parçaları ve ögeleri arasında yasaya uygunluk, durağan bağlar ve karşılıklı ilişkiler bulunan dizge veya bütün; strüktür.

  9. 9

    Herhangi bir topluluğu meydana getiren değişik özellikteki ögelerin dağılış biçimi ya da kendi aralarındaki oran.

  10. 10

    jeol.Ortak bir hareket sonucunda doğan kayaçların tümü.

  11. 11

    {ağız}Evin çatısı.

    [DS]