oluş

kelimeis.

eT.bol-mak > olmak > ol-uş

  1. 1

    Olmak eylemi veya biçimi.

  2. 2

    Olma; teşekkül etme; meydana gelme; oluşma; tekevvün; sayruret.

  3. 3

    Değişme süreci; bir durumdan öteki duruma geçiş; olanaktan gerçekliğe geçiş.

  4. 4

    din. Yaşamın doğuş, oluşma, gerçekleşme, kendisini tamamlama ya da gelişme niteliği; tekvin.

  5. 5

    İncelenen bir konunun, bir varlığın, bir kurumun, bir görevin göz önüne alınan andaki durumuna ilişkin gelişip oluşma biçimi.

  6. 6

    dbl.Fiilin eylem, varoluş, durum, oluşum gibi özneye ilişkin anlatabileceği çeşitli kavramları karşılayan genel niteliklerin tümü.

  7. 7

    fel.Gerçekliğin, şeylerin dünyanın tarihi içindeki evrimi; bir durumdan öteki duruma geçiş.

  8. 8

    yahd. Tevrat’ın dünyanın yaratılışını anlatan bölümü; tekvin.