durum

kelimeis.

eT.tur-mak > tur-um > dur-um

  1. 1

    Belirli bir zaman kesiti içinde bir şeyi belirleyen nitelik ve şartların tümü; hâl; vaziyet; keyfiyet, (1935).

  2. 2

    Bir şeyin genel görünümü; bulunma ve durma biçimi; konum; duruş biçimi.

  3. 3

    Bireyin toplum içindeki ilişkileriyle belirlenen konumu.

  4. 4

    dbl.İsim ve isim soyundan kelimelerin birbirleriyle veya fiillerle olan ilişkilerini belirleyen özel biçim; hâl.

  5. 5

    Bir kişinin fiziksel görünümü.

  6. 6

    Davranış, davranış biçimi; tavır; hâl.

  7. 7

    ekon.Bir ticarî işletmenin belli bir tarihteki varlıklarını kalem kalem gösteren cetvel; döküm listesi; envanter.

  8. 8

    fel.Bir insanın içinde yaşadığı doğal, sosyal ve tarihî ortamla somut ilişkilerinin tümü.

  9. 9

    huk.Bir kişinin toplumda ve aile içindeki niteliğini, uyrukluğunu, medenî hâlini, hısımlığını, adını, ikametgâhını ve ehliyetini belirten niteliklerin tümü.

  10. 10

    bsy.Bir bilgisayarın özel çalışma hâli.

  11. 11

    {eT}sf.Bir adam boyu.