1. gidergelmezkelimeis.Duman.
  2. giydirmekkelimef.Giyme işini yaptırmak; giymesini sağlamak.
  3. göbekkelimeis.eT.Memelilerde göbek bağının düşmesinden sonra karnın ortasında kalan çukurluk.
  4. göçmekkelimef.eT.Bulunduğu yerden ayrılarak başka bir yere yerleşmek üzere gitmek; yurt değiştirmek; hicret etmek.
  5. gömlekten çıkmakdeyim(Meyve için) çiçeklerini döküp çağla hâline gelmek.
  6. götkelimeis.eT.kaba. Anüs; kıç; makat.
  7. göynükkelimesf.eT.Yanık; az yanmış; kızarmış.
  8. göz bağıdeyimEl çabukluğu ve ustalıkla gerçekte olmayan bir şeyi oluyor gibi gösterme işi.
  9. gulpkelimeis.Ar.Sap; kulp.
  10. gurtlanmakkelimef.Kurtlanmak.
  11. halifekelimeis.Ar.Birinden sonra yüksek bir makama geçen kimse; halef olan.
  12. harkelimeis.Far.Eşek.
  13. haramkelimeis.Ar.isl. İslamiyet’te yasaklanan nesneler ve işler; Allah’ın, kullarının yapmasına, söylemesine, yemesine, içmesine izin vermediği ve aksine…
  14. harapkelimesf.Ar.Bakımsızlık, eskime vb. sebeplerden bayındırlığı kalmamış, yıkılacak duruma gelmiş; yıkık; viran; yıkkın.
  15. harbîkelimeis.Ar.Ateşli silahları temizlemeye yarayan metal çubuk.
  16. harınkelimesf.Ar.(Hayvan için) bir şeyden huylanıp yürümeyen, geri geri giden.
  17. harınlamakkelimef.(Hayvan için) huylanıp yürümemek.
  18. hart çalmakdeyim(Köpek için) havlamak.
  19. hartalaş köpeğideyimSaldırgan köpek; azgın köpek.
  20. havalıkelimesf.Havası olan.
  21. havkırmakkelimef.(Köpek için) havlamak.
  22. haykırmakkelimef.Korku, telaş vb. sebeple yüksek sesle bağırmak.
  23. herekkelimeis.Yun.Yeni dikilen ağaç fidanlarının zarar görmemesi için yanlarına dikilen kazık.
  24. hilalkelimeis.Ar.Ay’ın yay biçiminde görülen şekli; yeni ay; ayça.
  25. hırlıkelimesf.Ar.(Kişi için) güvenilir; sağlam karakterli; dürüst.
  26. honlukkelimeis.Bahçelere su almak için bahçe duvarının dibinden açılan delik.
  27. horhorkelimeis.Gürültüyle akan gür su.
  28. hortlamakkelimef.(Yanlış bir inanış ürünü olarak ölü için) korkunç bir görünüşle mezardan çıkmak.
  29. höstkelimeünl.At ve katır cinsi hayvanları durdurmak, kovalamak ya da uyarmak için söylenen söz.
  30. hozankelimeis.Erme.Birkaç yıl ekilmeyerek toprağı güçlendirilmiş tarla.
  31. hupiyakelimeis.Mısır koçanını örten yeşil yapraklar.
  32. içerikelimeis.eT.İç yan; iç taraf; içteki kısım; iç bölüm.
  33. içlikelimesf.(Kabuklu yemiş, taneli bitkiler için) içi dolu; tanelenmiş; iç bağlamış; yenilecek duruma gelmiş.
  34. ıhmakkelimef.(Deve için) çökmek.
  35. iki büklümdeyimBeli aşırı derecede bükülmüş durumda.
  36. ıkınmakkelimeBir zorluk, bir acı veya ağır bir şeyi kaldırma gibi durumlarda soluğunu içinde tutarak kendini zorlamak.
  37. ılkıdan tutmadeyim(İnsan veya hayvan için) yabani.
  38. ılkımakkelimef.Süt sağmak.
  39. imballamakkelimef.Öküz, eşek vb. hayvanı üvendire ile dürtmek.
  40. inancakelimeis.eT.Güven veren şey; teminat.
  41. ıngıldamakkelimef.(Diş, ağaç vb. köklü şeylerle bir yere çakılmış bulunan sabit parçalar için) kökünden, bağından sallanmak; oynamak; gevşemek.
  42. ingillikelimesf.İngili bulunan.
  43. ırıpkelimeis.Yun.İnce delikli büyük balık ağı.
  44. iskeletkelimeis.Yun.İnsan ve hayvanların kemik çatısı; teşrih.
  45. işkencekelimeis.Far.Bir kimseye maddî ve manevi olarak yapılan aşırı eziyet; azap.
  46. ıslatmakkelimef.Islak duruma getirmek.
  47. it incirideyimYaban inciri.
  48. kabakelimesf.eT.Kalın olan; ince olmayan.
  49. kabarmakkelimef.Ağırlığı artmadan hacmi genişlemek, büyümek; şişmek.
  50. kafakelimeis.Ar.İnsan vücudunun en üst, hayvan vücudunun en ön ucu; baş.