harın

kelimesf.

Ar.ḥarūn

حرون

  1. 1

    (Hayvan için) bir şeyden huylanıp yürümeyen, geri geri giden.

  2. 2

    mecaz.Huysuz; hain.

  3. 3

    mecaz.Obur.

  4. 4

    (Hayvan ve insan için) büyük karınlı.

  5. 5

    (Hayvan için) çalışmamak yüzünden hamlaşmış, güçsüzleşmiş.

  6. 6

    (İnsan için) dayanıklılığını, çevikliğini yitirmiş.

  7. 7

    Tembel.

  8. 8

    (Hayvan için) erkekliği tam olarak giderilememiş.

    [DS]