inanca

kelimeis.

eT.* ınā-mak > ina-n-ca

اننجه

  1. 1

    Güven veren şey; teminat.

  2. 2

    Bir anlaşmada taraflardan birinin sorumluluğu üzerine alması; güvence; teminat; garanti.

  3. 3

    Alınan sorumluluğa karşı ortaya konulan şey.

  4. 4

    mecaz.Birinin şüphelerini dağıtmak için söylenen inandırıcı sözler; teminat.

  5. 5

    {OsT}Sözüne ve işine güvenilir kimse; mutemet.

  6. 6

    {ağız}sf.(Kişi için) sözüne güvenilir; inanılır.

    [DS]