iskelet

kelimeis.

Yun.skeletón > Fr. squelette

  1. 1

    İnsan ve hayvanların kemik çatısı; teşrih.

  2. 2

    Yumuşak kısımları dökülmüş ölü bir vücudun kemiklerinin bütünü.

  3. 3

    mecaz.Bir eserin, bir ifadenin temel noktalarını oluşturan ögelerin tümü; plan; bir şeye temel olan çatı.

  4. 4

    mecaz.Deri altından kemikleri belli olacak derecede zayıf olan.

  5. 5

    Bir şeyi ayakta tutan ögelerin tümü; çatı.

  6. 6

    {ağız}Hayvana yük sararken fileyi ve urganı tutturmak için semerin arkasına çakılan yarım halka biçimindeki yassı demir.

    [DS]