kafa

kelimeis.

Ar.ḳafāʾ

قفاء

  1. 1

    İnsan vücudunun en üst, hayvan vücudunun en ön ucu; baş.

  2. 2

    İnsan ve omurgalılarda, içinde beyin bulunan, kemiklerle çevrili kutu; kafa tası.

  3. 3

    Zihinsel yetilerin tümü; zekâ; akıl; kavrama gücü.

  4. 4

    Yaşanılanları, öğrenilenleri ve bunların geçmişle ilişkisini bilinçli olarak zihinde saklama gücü; hafıza; akıl; bellek; zihin.

  5. 5

    mecaz.Bir olay, nesne veya düşünce üzerinde varılan yargı; fikir; düşünce; görüş; anlayış; zihniyet.

  6. 6

    {ağız}Zıpzıp oyununda bilyelerin en büyüğü.

    [DS]

  7. 7

    Bir şeyin arka tarafı; arka.

  8. 8

    (Kimi aygıtlar için) baş kısmı.

  9. 9

    dnz.Fıçı ve bidonların yükleme ve boşaltılmasında kullanılan bir tür sapan.

  10. 10

    bsy.Manyetik bir ortama kayıt yapan, okuyan ya da silen elektronik parça.

  11. 11

    spor.Futbolda topu yönlendirmek için yapılan kafa ile vuruş.

  12. 12

    Bir çekicin kalın olan kısmı.

  13. 13

    Birtakım tezgâhında kesici takımlara kumanda eden düzeneklerin bulunduğu kısım.

  14. 14

    {ağız}Üzümle yapılan bir tür hamur tatlısı.

    [DS]

  15. 15

    {ağız}Avcıların içerisine gizlendikleri, pusu kurdukları etrafı ağaçla çevrili küçük yer.

    [DS]

  16. 16

    {ağız}Yapıda duvar içlerinde kullanılan küçük dolgu taşları.

    [DS]

  17. 17

    {ağız}kemençede burguların bulunduğu bölüm.

    [DS]

  18. 18

    {ağız}Tülbent.

    [DS]