- ayakkelimeis.eT.İnsan ve hayvanlarda yere basmaya ve yürümeye yarayan organ.
- basamakkelimeis.Bir yükseklikten inmek veya bir yüksekliğe çıkmak için konulmuş art arda gelen ayak konulacak düzlükler; basacak.
- bölmekelimeis.Bölmek eylemi.
- bölükkelimeis.Bütünden ayrılmış parça; kısım.
- bölümkelimeis.Bölünen bir bütünün parçalarından her biri.
- çapkelimeis.Cisimlerin genişliği; kutur.
- çarpankelimeis.Çarpmak işini yapan.
- çarpmakelimeis.Çarpmak eylemi veya işlemi.
- çemberkelimeis.Far.Bir merkeze aynı uzaklıkta bulunan noktaların meydana getirdiği kapalı eğri; daire; halka.
- dikmekelimeis.eT.Bir şeyi dik olarak yerleştirme eylemi.
- dizikelimeis.eT.Bir ipliğe veya tele sıralanmış nesnelerin meydana getirdiği bütün.
- düvelkelimeis.Yamuk (geometrik şekil).
- düzgünlükkelimeis.Düzgün ve muntazam olma durumu.
- harmankelimeis.Far.Dövülmek için bir yere toplanmış ekin yığını.
- indirmekelimeis.Birinin veya bir şeyin yukarıdan aşağıya inmesini sağlama eylemi.
- kapakkelimeis.eT.Kapların ağızlarını veya üstlerini örtmeye yarayan hareketli parça.
- kesmekelimeis.Kesici aletlerle kesip parçalara ayırmak işi; kesmek eylemi.
- kökkelimeis.eT.Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]
- köşekelimeis.Far.İki çizgi veya düzlemin kesiştiği nokta.
- kuşakkelimeis.eT.Çeşitli amaçlarla bele sarılan, kaba kumaş veya örgüden yapılan enli şerit.
- kuvvetkelimeis.Ar.Bedensel güç; takat.
- kümekelimeis.Küçük bir tümsek meydana getirecek kadar yığın, birikinti.
- parçakelimeis.Far.Bir bütünden alınan, bölünen, ayrı sayılan veya arta kalan kısım; bölüntü.
- paykelimeis.Sansk.Birden çok kişi arasında bölüşülen bir bütünden her birine düşen miktar; hisse; hak.
- sarımkelimeis.Sarmak eylemi; sarma.
- sırakelimeis.Aynı çizgi üzerinde, yan yana veya art arda dizilmiş şey veya kimselerin tümü.
- şekilkelimeis.Ar.Nesnelerin görüşünü ortaya koyan dış çizgilerin düzeni; dış görünüş; biçim.
- şeritkelimeis.Ar.Hurma lifinden örülmüş ip.
- tabankelimeis.Ayağın yere basan alt yüzü.
- tepekelimeis.Bir şeyin en üstte kalan bölümü.
- toplamakelimeis.Toplamak eylemi.
- üstkelimeis.eT.Gök yüzüne bakan yüz; üst yüzey. .
- yankelimeis.Taraf.
- yaykelimeis.eT.Ok atmakta kullanılan iki ucu arasına kiriş gerilerek eğriltilmiş ağaç ya da metal silah; ok fırlatma aracı.
- yaygıkelimeis.Yere ya da herhangi bir eşyanın üzerine serilen örtü; yazgı.