yay

kelimeis.(eT. ya:y)

eT.yā > yā-y

  1. 1

    {eT}Ok atmakta kullanılan iki ucu arasına kiriş gerilerek eğriltilmiş ağaç ya da metal silah; ok fırlatma aracı.

    [Bahşayiş][Mühennâ]

  2. 2

    Bazı araç ve makinelerde bulunan, biçimi değişebilen, üzerindeki kuvvet kalkınca ilk hâline dönebilen esnek metal parça.

  3. 3

    Zemberek.

  4. 4

    müz.Keman, viyolonsel gibi telli çalgılarda, titreşim yoluyla ses çıkarmaya yarayan alet.

  5. 5

    mat.Bir eğriden alınan parça.

  6. 6

    {ağız}Hallaçların yün ya da pamuk atmakta kullandığı, bağırsaktan yapılma bir kiriş gerilmiş alet.

    [DS]

  7. 7

    müz.Yaylı çalgılar ailesinden bir halk müziği çalgısı.

  8. 8

    {ağız}Kemençede, tellerin bağlandığı tahta.

    [DS]