1. ağızkelimeis.eT.Vücudun baş kısmının ön alt tarafında bulunan sindirim sisteminin başlangıcı, tat alma, nefes alıp verme ve konuşma gibi fonksiyonları yerine getiren…
  2. anlamkelimeis.Bir işaretin, bir işaretler sisteminin, işaret değeri taşıyan bir davranışın, bir sözün taşıdığı ve ilettiği kavram; mefhum; mana; fehva.
  3. bağkelimeis.eT.Bağlamaya yarayan ip, tel ve şerit gibi düğümlenebilir nesne.
  4. bedelkelimeis.Ar.Bir şeyin yerini tutabilen; karşılık.
  5. cerkelimeis.Ar.Çekme; sürükleme.
  6. çatıkelimeis.Yol, dere vb.nin ikiye ayrıldığı yer.
  7. çıkakkelimeis.Çıkış yeri; kaynak; mahreç.
  8. dağarcıkkelimeis.eT.Meşin, bez veya dokumadan yapılan torba.
  9. damaksıkelimeis.Boyundurukta öküzün boynunun altına gelen kısım.
  10. dayanakkelimeis.Dayanılacak şey, güç; destek; mesnet, (1935).
  11. denekkelimeis.Üzerinde deneme yapılan canlı, (1942).
  12. devirmekelimeis.Dik duran bir şeyi yatık veya baş aşağı duruma getirmek eylemi.
  13. dizikelimeis.eT.Bir ipliğe veya tele sıralanmış nesnelerin meydana getirdiği bütün.
  14. dizimkelimeis.eT.Dizi; sıra.
  15. dördülkelimeis.Kenarları ve açıları birbirine eşit olan dörtgen; dört köşeli yüzey; kare; murabba.
  16. düzeykelimeis.Bir şeyin veya yerin seçilen yatay bir düzleme göre taşıdığı yükseklik; yükseklik derecesi; seviye, (1935).
  17. düzgükelimeis.Değerlendirme ve yargılamada örnek veya kural olabilen önerme; ölçü; kaide; numune; emsile; paradigma.
  18. eklemekelimeis.Eklemek eylemi; katma; ilave etme.
  19. geçişkelimeis.eT.Geçmek işi veya biçimi.
  20. güdüklemekelimeis.eT.Baş veya son tarafından bir veya birçok hecenin kaldırılmasıyla bir kelimenin kısaltılması.
  21. ilgeçkelimeis.Tek başına anlamı olmamakla birlikte öteki kelimelerle veya kelime gruplarıyla anlam ilişkisi kurmaya yarayan ve anlamı aynı bağlamdaki öbür…
  22. katmakelimeis.Katmak işi; ekleme; ilhak.
  23. kipkelimeis.eT.Kalıp; benzer; öğür; örnek, (1935’te yeniden).
  24. kiplikkelimeis.Önermelerin, yalın, belkili veya mecburî olma niteliklerinden her biri.
  25. kişikelimeis.Cinsiyet farkı gözetilmeden kadın veya erkek kimse; insan; adam; şahıs; kimse.
  26. kökkelimeis.eT.Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]
  27. kökenkelimeis.Kavun, karpuz, salatalık, kabak gibi bitkilerin toprak üzerinde yayılan dalları.
  28. nekrekelimeis.Ar.Hoşa giden fıkra; nükte.
  29. olukkelimeis.Su vb. sıvıların akmasına yarayan üst kısmı açık boru.
  30. öncülkelimeis.Önde bulunan; önde yer alan; kendisinden sonra gelenlere temel olan; önce gelen; birinci; başta giden.
  31. parçakelimeis.Far.Bir bütünden alınan, bölünen, ayrı sayılan veya arta kalan kısım; bölüntü.
  32. sankelimeis.Sayı.
  33. sapmakelimeis.Sapmak eylemi.
  34. seskelimeis.Kulak tarafından algılanan titreşim; akustik bir dalganın doğurduğu işitme duyumu.
  35. sınıfkelimeis.Ar.Belirli bir özelliği taşıyan ya da paylaşan birimlerin oluşturduğu bütün.
  36. silmekelimeis.Silmek eylemi.
  37. şekilkelimeis.Ar.Nesnelerin görüşünü ortaya koyan dış çizgilerin düzeni; dış görünüş; biçim.
  38. takıkelimeis.Çoğunlukla nişan, düğün vb. törenlerde hediye olarak takılan bilezik, yüzük, altın, gerdanlık vb. süs eşyalarına verilen ad.
  39. takımkelimeis.Herhangi bir iş ya da işletmede belirli amaçla kullanılan, bir faaliyette gerekli olan nesnelerin, araçların, aygıtların tümü; ekipman.
  40. tanıkkelimeis.eT.Bir olayı gören ve bilen kimse; şahit.
  41. teklikkelimeis.Tek olma durumu.
  42. tutarkelimeis.Nicelik bakımından bir şeyin bütünü.
  43. ulamakelimeis.Ulamak eylemi.
  44. uzatmakelimeis.Uzatmak eylemi; temdit.
  45. üçlemekelimeis.Üçlemek eylemi.
  46. yapıkelimeis.eT.Barınma başta olmak üzere çeşitli amaçlarla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık eseri; bina.
  47. yazaçkelimeis.Harf.
  48. yeğinlikkelimeis.Yeğin olma durumu.
  49. yıldızkelimeis.(Güneş ve Ay dışında) gökyüzünde nokta gibi görülen ışıklı gök cisimlerinden her biri.
  50. yoğunlukkelimeis.Yoğun olma durumu.