öncül

kelimeis.

ön-cül

  1. 1

    {ağız}Önde bulunan; önde yer alan; kendisinden sonra gelenlere temel olan; önce gelen; birinci; başta giden.

    [DS]

  2. 2

    man.Bir çıkarımın öncüller kümesini oluşturan önermelerden herhangi biri; mukaddem, (1942).

  3. 3

    Bir tasımdaki ilk iki önermeden her biri; mukaddem.

  4. 4

    dbl.Bir zamirden önce gelen ve o zamire anlam bakımından bağlı olan öge. Okul gereklidir, bir ülkenin kaderi orada şekillenir. (‘okul’, ‘orada’ zamirinin öncülüdür).

  5. 5

    Bir sonucun çıktığı önerme, ilke veya olgu.

  6. 6

    Bir bilimsel çalışmaya başlarken araştırmaksızın doğru kabul edilen önerme.

  7. 7

    {ağız}Kılavuz; önder.

    [DS]

  8. 8

    {ağız}Oyunda elebaşı; ebe.

    [DS]