köken

kelimeis.

kök-en

كوكن

  1. 1

    {OsT}{ağız}{eAT}Kavun, karpuz, salatalık, kabak gibi bitkilerin toprak üzerinde yayılan dalları.

    [DS]

  2. 2

    {ağız}Ağaç ya da ot kökü.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}Fide.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Sebze.

    [DS]

  5. 5

    (Bir sayıdan sonra) bu tür bitkilerin belirtilen sayıda köke sahip olanı.

  6. 6

    Bir şeyin geçmişteki esası; bir şeyin ortaya çıktığı, dayandığı temel; menşe; kaynak (1935).

  7. 7

    Yeni bir organın çıkış noktası; organın başladığı yer.

  8. 8

    Başlangıç, ilk kez ortaya çıkma ya da görünme.

  9. 9

    dbl.Bir kelimeden her türlü ekler çıkarıldıktan sonra geriye kalan anlamlı birim; bir kelimenin türediği, geldiği kaynak biçim.

  10. 10

    Bir bilginin, haberin çıkış noktası; menşe.

  11. 11

    {ağız}Bir kimsenin ait olduğu toplumsal sınıf, ortam, grup; ülke; soy; asıl; ata.

    [DS]

  12. 12

    Bir malın üretildiği, yapıldığı, getirildiği yer; menşe; orijin.

  13. 13

    Tulumbacı hortumlarının ucundaki sarı metal sap.

  14. 14

    {ağız}Dip; koçan.

    [DS]

  15. 15

    {ağız}Kök.

    [DS]