1. aklankelimeis.Dağ sıralarının iki yandaki eğimli yüzeyleri; vadinin iki yanındaki eğimli arazi; yamaç; mail.
  2. ayakkelimeis.eT.İnsan ve hayvanlarda yere basmaya ve yürümeye yarayan organ.
  3. bakıkelimeis.Haber alınamayan veya kayıp eşyalar için bakılan fal; .
  4. boğazkelimeis.Boynun ön kısmında hava borusunun geçtiği hassas ve korumasız yer; gırtlak; ümük.
  5. burun ucudeyimBir yarımada ya da dağın denize uzanan en uç tarafı.
  6. dilkelimeis.eT.Ağız boşluğunda yer alan, arka kısmıyla ağız tabanına bağlanan, tat almağa, yutkunmaya ve konuşmaya yarar, çizgili kaslardan meydana gelmiş, uzun,…
  7. düdenkelimeis.eT.Değişik boyuttaki çöküntü tabanında yer üstü suların kaybolduğu çukurluklar.
  8. engebekelimeis.Yer kabuğunda iç ve dış kuvvetlerin etkisi ile oluşan dağ, yayla, ova, çukur, koyak gibi yer şekillerinin bütünü; iniş ve çıkışlar; yüzey şekilleri;…
  9. eşikkelimeis.eT.Bir kapı boşluğunun alt kısmına, taban eşilmek suretiyle yerleştirilmiş taş veya ahşap kiriş.
  10. gelgitkelimeis.Bir yere boşuna gelip gitmek.
  11. haliçkelimeis.Ar.Kanal.
  12. kısıkkelimeis.Dar yer.
  13. kıstakkelimeis.Bir yarımadanın karaya bağlantısını sağlayan dar kara parçası; berzah.
  14. kolkelimeis.İnsan vücudunun omuzdan başlayarak parmak uçlarına kadar olan kısmı. [Yüknekî]
  15. körfezkelimeis.Yun.Kara içine sokulmuş geniş deniz parçası; büyük koy.
  16. kuşakkelimeis.eT.Çeşitli amaçlarla bele sarılan, kaba kumaş veya örgüden yapılan enli şerit.
  17. obrukkelimesf.İçbükey; çukur; oyuk; mukaar; konkav.
  18. omuzkelimeis.Boynun iki yanında bulunan, kolları göğse bağlayan iki eklemden her biri.
  19. su çatıdeyimKaynak ve yağış sularını iki ayrı yöne akacak şekilde ayıran ve iki yamacın kesiştiği tepe noktasından geçen çizgi
  20. tabankelimeis.Ayağın yere basan alt yüzü.
  21. tepekelimeis.Bir şeyin en üstte kalan bölümü.
  22. yalakkelimeis.İçinden, üzerinden bir şey yalanan yer veya kap.
  23. yarıntıkelimeis.Yarılmış olan; yarıklık.