eşik

kelimeis.-ği

eT.ḗş-ik

  1. 1

    {eT}Bir kapı boşluğunun alt kısmına, taban eşilmek suretiyle yerleştirilmiş taş veya ahşap kiriş.

    [DLT]

  2. 2

    gnşl.Giriş; geçit.

  3. 3

    Başlangıç anı; başlama yeri.

  4. 4

    coğ.İki çukurluğu birbirinden ayıran üzeri az çok düzlüklerle kaplı yeryüzü yükseltileri.

  5. 5

    müz.Telli çalgılarda tellerin üzerinden geçtiği küçük yükselti; köprü.

  6. 6

    psikol.İnsanda tepki uyandırabilen uyaranların en azı.

  7. 7

    {ağız}Dışarı; dış.

    [DS]

  8. 8

    {ağız}Çevre; etraf.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}Ayakkabı ökçesi.

    [DS]

  10. 10

    {ağız}Merdiven.

    [DS]