kol

Anlamlar

1. 1

   {eT}İnsan vücudunun omuzdan başlayarak parmak uçlarına kadar olan kısmı. [Yüknekî]

   [DLT][ETY][EUTS][Gabain][KB][İKPÖy.]

2. 2

   {eAT}{eT}El.

3. 3

   (Koyun, kuzu, keçi, dana vb. kasaplık hayvanlar için) ön ayağın dizden kürek kemiğinin ortasına kadar giden üst bölümü.

4. 4

   gnşl.Bir bütünden ayrılan bölüm; dal; branş; kısım.

5. 5

   Ağaçlarda gövdeden ayrılan kalın dal.

6. 6

   {OsT}{eAT}Taraf; yan; yön; cihet.

   [DK]

7. 7

   Giyeceklerde kolu örten bölüm.

8. 8

   Koltuk, kanepe gibi oturma gruplarında kol dayanan, dirsek konulan kısım; kolçak.

9. 9

   Bazı telli çalgıların elle tutulan sap kısmı.

10. 10

    Bir iş ortamında veya ülke genelinde aynı işi yapan çalışma grubu.

11. 11

    {OsT}Güvenliği sağlamak veya denetimde bulunmak üzere dolaşan asker veya polis grubu; devriye; karakol.

12. 12

    as.Askerî birliklerin, tankların, araçların birbiri ardına dizilerek aldıkları düzen ve sıra.

13. 13

    Donanmada, filo ya da konvoy hâlinde seyreden gemilerin taktik düzeni.

14. 14

    coğ.Denize değil de daha geniş bir akarsuya kavşak denilen noktada karışan akarsu.

15. 15

    Okullarda bir rehber öğretmenin gözetiminde çalışan öğrenci kuruluşu; eğitici kol.

16. 16

    Kapı, pencere vb. açıp kapatmak için elle tutularak çekilen veya çevrilen parça; kulp; tokmak; tutamak; elcik.

17. 17

    İmparatorluk döneminde, yerleşim birimlerini birbirine bağlayan ve stratejik önemi olan yollara verilen isim; güzergâh.

18. 18

    Bir makinede ana gövdeden uzakta bulunan bir düzeneği çalıştıran veya taşıyan sabit ya da hareketli parça.

19. 19

    mim.Sivri tonozlarda kilit taşının iki yanında yer alan bölümlerden her biri.

20. 20

    tiy.İmparatorluk döneminde seyirlik oyunları oynayan oyuncuların oluşturduğu topluluk; kumpanya.

21. 21

    biy.Deniz yıldızı gibi canlılarda vücuttan ışın biçiminde çıkan uzantılardan her biri.

22. 22

    biy.Kafadan bacaklı yumuşakçaların sıra hâlinde çekmenleri bulunan, ucu dokunaçlı uzantıları.

23. 23

    Bir halatı meydana getiren bükülü iplerin her biri.

24. 24

    {ağız}Kök; köken.

    [DS]

25. 25

    {ağız}Avcılıkta, gözetleme deliğinin çevresine ve bu deliğe giden yolun iki yanına konan çalı çırpı.

    [DS]

26. 26

    {ağız}Ağacın dibinden çıkan sürgünler; piç.

    [DS]

27. 27

    sf.Kol gibi olan; kola benzeyen.