obruk

kelimesf.(içine çekmek)-ğu

Gülensoy

اوبروق

  1. 1

    {eAT}İçbükey; çukur; oyuk; mukaar; konkav.

  2. 2

    coğ.is.Kireçli arazide, suyun kireçli toprağı aşındırması sonucunda toprak yüzeyinin çökmesi ile oluşan çukur.

  3. 3

    {ağız}İçinde su biriken çukur yer; ağzı açık, doğal, derin kuyu.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Doğal yer altı deposu.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}Mağara; in. 6 Çöken, kayan toprak; kayşa.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Yazın karı erimeyen dağlardaki mağaralar.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}Çok çamurlu yer; bataklık.

    [DS]