1. burulmakkelimef.Ekseni etrafında döndürülmek; çevrilmek; bükülmek.
  2. çatmakkelimef.Odun, değnek, tüfek gibi uzun şeyler için) diğer uçları serbest kalacak biçimde bir ucundan çaprazlama kavuşturarak durdurmak, tutturmak; bir araya…
  3. çıkmakkelimef.Bir yerden, bir yerin içinden dışarı varmak. : Evden çıktılar.
  4. daldırmakkelimef.Dalma işini yaptırmak; dalmasını sağlamak.
  5. dumanlanmakkelimef.Dumanda tutulmak; duman verilmek.
  6. düşmekkelimef.eT.(Nesneler için) kendi ağırlığının etkisi ile yukarıdan aşağı doğru hızla inmek.
  7. düzülmekkelimef.eT.Düz hâle getirilmek; sıraya sokulmak; dizilmek; yapılmak; tertip ve tanzim olunmak; hazırlanmak.
  8. eğilmekkelimef.eT.Eğik bir durum almak.
  9. esmekkelimef.(Rüzgâr için; hava) bir yöne doğru akmak.
  10. kangallanmakkelimef.Kangal biçiminde sarılmak; kangal yapılmak; kangal hâline getirilmek.
  11. kasmakkelimef.Bir ip veya halat gibi nesnelerin boşluklarını gidermek amacıyla çekmek; asılarak germek; kısaltmak.
  12. kavranmakkelimef.Kendisi hakkında kavrama işi gerçekleşmek.
  13. kırmakkelimef.eT.Sert şeyleri vurma veya ezme yoluyla parçalamak; parçalara ayırmak.
  14. kıyılmakkelimef.Kıymak işi yapılmak; kıymak eylemine uğramak.
  15. kızışmakkelimef.Çok ısınmak; aşırı sıcaklığa ulaşmak.
  16. kokuşmakkelimef.Çürüyüp bozularak kötü bir koku yaymak; kokmak; taaffün etmek.
  17. konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
  18. kurtlanmakkelimef.İçinde kurt üremek.
  19. küllenmekkelimef.(Ateş için) üzeri kül bağlamak; kül oluşmak.
  20. oynatmakkelimef.Oynamasını sağlamak.
  21. sapıtmakkelimef.Saptırmak.
  22. sarmakkelimef.Olgun hale gelmek.
  23. sıyırmakkelimef.Hızlı sürtünmek suretiyle bir şeyin üzerinden küçük bir parça koparmak.
  24. sineklenmekkelimef.Sinekli duruma getirilmek.
  25. sökmekkelimef.Koparmak; yarmak; yırtmak.
  26. sürünmekkelimef.(Sert bir şey için) dövülerek ezilmek.
  27. taslamakkelimef.Yapılacak bir işi aklından geçirmek; tasarlamak; tahmin etmek; oranlamak.
  28. tepmekkelimef.Dövmek; vurmak:
  29. toslamakkelimef.(Taşıt için) ön taraftan hafifçe bir yere vurma.
  30. tülemekkelimef.Döllemek; kuzulamak; çoğalmak; doğurtmak.
  31. vurmakkelimef.eT.Elini veya elinde tuttuğu bir şeyi bir yere, birine, bir şeye hızla indirmek.
  32. yanaşmakkelimef.Yan yana gelmek; yanlarını birbirine vermek.
  33. yanlamakkelimef.Yana yatmak; yana dönmek.
  34. yaşamakkelimef.Canlılığını sürdürmek; hayatta olmak; sağ olmak; canlılığa ilişkin belirtiler taşımak; diri olmak.
  35. yatmakkelimef.Yere ya da bir şeyin üzerine boylu boyunca uzanmak; yatmış olmak.
  36. yemekkelimef.eT.Bir yiyeceği ağızda çiğneyerek yutup mideye indirmek.
  37. yıkılmakkelimef.Yıkmak eylemi yapılmak; hakkında yıkmak eylemi gerçekleştirilmek; harap olmak ve düşmek.