sapıtmak

kelimef.

sap-mak > sap-ıt-mak

صاپدمق

  1. 1

    Saptırmak.

  2. 2

    {eAT}Bir şeyin gidiş ve akış yolunu bir doğrultudan başka bir yana değiştirmek; gidiş yönünü çevirmek.

  3. 3

    f.gçsz.(Bir alet vb. şey için) iyi çalışmamak; işlevini tam yerine getirmemek.

  4. 4

    (Kişi için) söyleyeceği sözü, gideceği yeri, yapacağı işi şaşırmak; şaşırmak.

  5. 5

    Ruhsal bunalıma düşmek; aklı, şuuru bozulmak; ruhsal dengesizlik içine düşmek.

  6. 6

    mecaz.Akla ve mantığa uymayan şeyler söylemek, böyle davranışlarda bulunmak; saçmalamaya başlamak.

  7. 7

    Aklını bozmak.

  8. 8

    {ağız}Başından atmak.

    [DS]