1. yemekkelimef.eT.Bir yiyeceği ağızda çiğneyerek yutup mideye indirmek.
  2. yençmekkelimef.Isırmak; dişle ısırarak parçaları birbirine katmak.
  3. yerkelimeis.Toprak.
  4. yetmekkelimef.Bir şey başka bir şeyi karşılayabilecek ölçüde ve miktarda olmak; bir ihtiyacı karşılayacak, giderecek nitelikte ve ölçüde olmak; yeterli olmak; kâfi…
  5. yıkılmakkelimef.Yıkmak eylemi yapılmak; hakkında yıkmak eylemi gerçekleştirilmek; harap olmak ve düşmek.
  6. yıkmakkelimef.(İnsan, hayvan ve ağaç için) yere düşürmek; yere sermek; devirmek; yere yatırmak.
  7. yılankelimesf.eT.Kayan.
  8. yırtılmakkelimef.Yırtmak eylemi yapılmak; kendisine yırtmak eylemi uygulanmak; yarılmak.
  9. yırtmakkelimef.Parçalamak.
  10. yoğunkelimesf.eT.Şişkin; çapı kalın; kaba; şişman; dolu; sıkı; çok.
  11. yoğurmakkelimef.Yoğun, sıkı, koyu duruma getirmek; koyulaştırmak.
  12. yolkelimeis.Karada, havada, suda bir yerden bir yere gitmeyi sağlayan hat; tarik.
  13. yolmakkelimef.(Bitki, kıl vb. için) sabit durduğu yerden çekip çıkarmak; koparmak; yolmak için kaynar suya bırakmak.
  14. yolsuzkelimesf.Haksız.
  15. yolunmakkelimef.Kendisine yolmak eylemi uygulanmak; yolmak işi yapılmak.
  16. yurtkelimeis.Terk edilmiş çadır yeri.
  17. yutmakkelimef.(Yiyecek, içecek vb. için) ağızda bulunan o yiyecek ve içeceği yutaktan geçirerek mideye indirmek.
  18. yükkelimeis.Ağırlık.
  19. yüklemekkelimef.Yük vurmak; yüklü hâle getirmek.
  20. yüksekkelimesf.Benzerlerine göre taban sayılan altı ile üstü arasındaki dikey yöndeki uzaklık çok olan; uzamış.
  21. yürekkelimeis.eT.Göğüs boşluğunda, iki akciğerin arasında yer alan, ritmik kasılmalarıyla vücudun her yanından gelen kanı akciğerlere ve oradan gelen temiz kanı da…
  22. yüzkelimeis.eT.Bir şeyin üst kısmı; yüzey; satıh.
  23. yüzmekkelimef.Yüzeyde durmak veya ilerlemek.