yıkmak

kelimef.

yık-mak

  1. 1

    {eT}(İnsan, hayvan ve ağaç için) yere düşürmek; yere sermek; devirmek; yere yatırmak.

    [DLT][EUTS][Gabain][KB]

  2. 2

    {ağız}{eT}Kurulu bir yapı vb. şeyi parçalayarak dağıtmak; yerle bir etmek; büyük zarar vermek; bozmak; tahrip etmek.

    [DLT][DS][EUTS][Gabain][KB]

  3. 3

    Ortadan kaldırmak; varlığına son vermek; yok etmek.

  4. 4

    (Kurum, yönetim vb. için) ortadan kaldırmak; işlemez duruma getirmek; devirmek.

  5. 5

    Bir yana eğmek.

  6. 6

    mecaz.Ruhsal gücünü ve direncini tüketmek; yıkımına yol açmak; mahvına sebep olmak.

  7. 7

    (Kişinin malî durumu için) bütçesinde büyük açık meydana getirmek.

  8. 8

    (Suç, sorumluluk vb. için) birini sorumlu tutmak; o kimseye atmak; yüklemek.

  9. 9

    {ağız}(Hayvan üzerindeki yük için) yere indirmek; bir yere gelişigüzel koymak.

  10. 10

    (Hatır, gönül için) bir kimseyi gücendirmek; incitmek.

  11. 11

    {eT}Atmak.

    [DLT]

  12. 12

    {ağız}Güreşte, oyunda yenmek.

    [DS]