yüz

Anlamlar

1. 1

   {eT}Bir şeyin üst kısmı; yüzey; satıh.

   [Bahşayiş][İKPÖy.]

2. 2

   {eT}Başta saç, kulak ve çene altı ile sınırlanan alın, göz, burun, ağız, yanak ve çenenin bulunduğu ön bölüm; sima; çehre; surat; veçhe.

   [Bahşayiş][DLT][ETY][EUTS][KB][İKPÖy.]

3. 3

   Yüzü ile, yüzünün görünümü ile özdeşleştirilen kişi.

4. 4

   Kişinin karakteri, duyguları, bıraktığı izlenim, yansıttığı ifade bakımından ele alınan çehre.

5. 5

   (Kesici araç için) keskin kenar.

6. 6

   Bir şeyin ön tarafta bulunan bölümü; cephe.

7. 7

   {ağız}Sayfa.

   [DS]

8. 8

   Bir kumaşın dikiş sırasında dışa getirilen gösterişli bölümü.

9. 9

   Yastığa geçirilen kılıf.

10. 10

    Bir şeyin görünen bölümünde kullanılan kumaş.

11. 11

    (Kişi için) önceki olumlu davranışları sebebiyle kendisine tanıdığı hak.

12. 12

    Kendisinin taşıdığı itibar ya da karşısındakinde görülegelen, umulan hoşgörürlüğe güvenilerek gösterilen cüret.

13. 13

    (Çıkma durumunda) nedeniyle; sebebiyle.

14. 14

    {OsT}{eAT}{eT}Bir şeyin dışa bakan yanlarından her biri; yan; taraf; yön.

    [Bahşayiş]

15. 15

    Ön yön.

16. 16

    Bir yapının dışa bakan düşey yüzeylerinin tümü.

17. 17

    (Gerçek, tutum vb. için) görünüm.

18. 18

    Bir şeyin aslı; gerçeği.

19. 19

    Ayakkabı sayasının ayağın üstünü ve parmakları örten bölümü.

20. 20

    Bir duvarın, kesme taş, beton ya da tuğladan görünen dış yüzeyi.

21. 21

    mecaz.Utanma.

22. 22

    {eT}Toplumda yüksek mevki.

    [İKPÖy.]

23. 23

    {eT}Görkem.

    [İKPÖy.]

24. 24

    {eT}Bir kulak hastalığı.

    [EUTS]

25. 25

    {OsT}{eAT}Karşı; kat; yan; nezd.