214 madde
- kırdırmakkelimef.Kırmak eylemini yaptırmak; kırmasını sağlamak.
- kırdurmakkelimef.Kırdırmak; kestirtmek.
- kırılmakkelimef.Kırmak eylemine uğramak.
- kırışmakkelimef.Karşılıklı birbirini kırmak; karşılıklı öldürmek, yok etmek; vuruşmak.
- kırmakkelimef.eT.Sert şeyleri vurma veya ezme yoluyla parçalamak; parçalara ayırmak.
- kısılmakkelimef.Arada kalmak; daralmak; darlaşmak.
- kısmakkelimef.eT.(Güç, ses, yoğunluk, hacim vb. için) azaltmak; küçültmek; daha kısa yapmak; kısaltmak. .
- kişnemekkelimef.(At için) ses çıkarmak; bağırmak.
- kişneşdürmekkelimef.Birlikte kişnetmek; kişneştirmek.
- kişnetmekkelimef.Kişnetmek.
- kıvanmakkelimef.Övünülecek bir iş yapmaktan dolayı gurur duymak; övünmek; iftihar etmek; sevinmek; memnun olmak.
- kıvurmakkelimef.Kıvırmak.
- kıymakkelimef.eT.Acımadan ortadan kaldırmak; öldürmek.
- kızmakkelimef.Çok yüksek bir sıcaklık derecesine ulaşmak; çok ısınmak; sıcaklığı çok artmak; .
- kocınmakkelimef.Gerilemek; kaçınmak; gocunmak.
- koçınmakkelimef.bknz. kocınmak
- köçmekkelimef.Göçmek. [Yüknekî]
- köçürmekkelimef.Göçürmek; göç ettirmek. [Yüknekî]
- komakkelimef.Koymak; bırakmak; terk etmek.
- kondurmakkelimef.Yerleştirmek; oturtmak; üzerine oturtmak; iskân etmek.
- konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
- konuklamakkelimef.Birini misafir olarak alıkoymak; yemeğe çağırmak; misafir etmek; konuk etmek; ağırlamak.
- kopmakkelimef.eT.(Tel, ip, halat vb. için) üzerine uygulanan çekme kuvveti dolayısıyla iki parçaya ayrılmak.
- köpüklendirmekkelimef.Köpüklendirmek.
- köpüklenmekkelimef.Üstü köpük bağlamak; köpüğü olmak.
- korhmakkelimef.Korkmak.
- korhutmakkelimef.Korkutmak.
- korkmakkelimef.Şiddetle savunmak; kendini korumak için yoğun bir istek duymak.
- koşmakkelimef.Bağlamak; koymak; katmak; bir araya getirmek; birleştirmek.
- kovalamakkelimef.Bir kimseyi sert veya küçük düşürücü söz ve hareketlerle gitmeye zorlamak; kovmak.
- kovlamakkelimef.Kovalamak.
- kovmakkelimef.Birini, bir yerden sert ve onur kırıcı sözlerle uzaklaştırmak; defetmek; kovalamak; sürmek.
- koyılmakkelimef.bknz. kuyulmak
- koymakkelimef.eT.Bırakmak; terk etmek; yerleştirmek; dökmek; çalkalamak. [Yüknekî]
- kuçmakkelimef.Kucaklamak; kollarında sıkmak; bağrına basmak. [Yüknekî]
- kükremekkelimef.eT.(Aslan için) bağırmak.
- kurdurmakkelimef.Kurmak eylemini yaptırmak; kurmasını sağlamak.
- kurılmakkelimef.Kurulmak.
- kurımakkelimef.Kurumak.
- kurmakkelimef.(Yay vb. için) germek. [Yüknekî]
- kurtarmakkelimef.Kurtulmasını sağlamak.
- kurtılmakkelimef.Kurtulmak.
- kusdurmakkelimef.Kusturmak.
- kuşlamakkelimef.Kuş avlamak; kuş yakalamak.
- küvlemekkelimef.Feryat etmek; haykırmak; gürlemek.
- kuyulmakkelimef.Katılmak; karışmak.
- manglamakkelimef.Bağırmak; feryat etmek.
- mangrımakkelimef.(Hayvan için) bağırmak; melemek.
- mavlamakkelimef.(Kedi için) çiftleşmek isteğiyle bağırmak; miyavlamak.
- mavlatmakkelimef.Miyavlatmak.