kükremek

kelimef.

eT.kür (yans.) > kür-kire-mek > kökre-mek / kük > kük-(ü)r-ē-mek / kükre-mek

  1. 1

    {eAT}(Aslan için) bağırmak.

    [DK]

  2. 2

    {eAT}mecaz.Kızgınlık sebebiyle korkunç sesler çıkarmak.

    [DK]

  3. 3

    Yüksek sesle bağırmak.

  4. 4

    (Duyular için) coşmak; taşmak; kabarmak.

  5. 5

    mecaz.Taşkınlık göstermek; coşmak.

  6. 6

    (Deniz, nehir vb. için) suları taşmak; kabarmak.

  7. 7

    Kızgınlıktan ağzı köpürmek.

  8. 8

    Mayalanma yüzünden kabarmak; hacimce genişlemek; fazlaca kabarıp taşmak.

  9. 9

    (Ot, çiçek vb.için) gür bir biçimde gelişmek; birden büyümek.