kuçmak

kelimef.

kuç-mak

  1. 1

    Kucaklamak; kollarında sıkmak; bağrına basmak. [Yüknekî]

    [DK][EUTS][Gabain][KB][İKPÖy.]

  2. 2

    Bağdaş kurmak; kavuşturmak.

    [Gabain]