kırışmak

kelimef.

kır-mak > kır-ış-mak

قرشمق

  1. 1

    {eAT}Karşılıklı birbirini kırmak; karşılıklı öldürmek, yok etmek; vuruşmak.

    [DK]

  2. 2

    Bir şeyi karşılıklı veya birlikte kırmak.

  3. 3

    Satranç ve dama gibi taş oyunlarında birbirinin taş veya piyonlarını karşılıklı olarak oyun dışı bırakmak.

  4. 4

    Pazarlık etmek; bir pazarlıkta satıcının indirimine karşılık alıcının da bir miktar artırımda bulunarak orta veya ortaya yakın fiyatta anlaşmak.

  5. 5

    {ağız}Bahse girmek; lades tutuşmak.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}(Boğalar için) birbiri ile boğuşmak; güreşmek; süsüşmek; toslaşmak.

    [DS]

  7. 7

    f.gçl.Bir şeyi yarı yarıya paylaşmak.

  8. 8

    {eT}Birlikte kazımak; birlikte soymak.

    [DLT]