1. ilmekkelimef.Bağlı, asılı, ilişkili olmak; bağlanmak; iliştirilmek.
  2. iltmekkelimef.İlerletmek.
  3. imlemekkelimef.İşmar etmek; işaret etmek; göstertmek.
  4. imlenmekkelimef.Zevk almak.
  5. ınçıklamakkelimef.Hıçkırarak ağlamak; inlemek; hıçkırmak; feryat etmek.
  6. inçlenmekkelimef.Rahatlamak; sakinleşmek.
  7. inçrünmekkelimef.Rahatlamak; sakinleşmek.
  8. inmekkelimef.Yukarıdaki bir yerden daha aşağıdaki başka bir yere doğru gelmek.
  9. iriglenmekkelimef.Sertlik göstermek; yüz çevirmek.
  10. irikmekkelimef.Toplanmak; birikmek.
  11. irikmekkelimef.İğrenmek; nefret etmek; istikrah etmek.
  12. irilmekkelimef.(Deri, kulak vb. için) yırtılmak; ayrılmak; yarılmak; çatlamak; yirilmek.
  13. irilmekkelimef.Kaygıdan titremek.
  14. irinmekkelimef.Bedbaht olmak; sefil olmak.
  15. irkilmekkelimef.(Halk için) toplanmak, çoğalmak.
  16. irmekkelimef.Yalnızlık duymak; üzülmek.
  17. irtemekkelimef.Aramak; araştırmak.
  18. irteşmekkelimef.Araştırmak.
  19. ışanmakkelimef.Güvenmek; inanmak; itimat etmek.
  20. işenmekkelimef.İnanmak; güvenmek; mutmain olmak.
  21. isimekkelimef.Isınmak; sıcak olmak.
  22. işimsinmekkelimef.Eş saymak; arkadaş gibi hareket etmek.
  23. ısınmakkelimef.İçi ısınmak; sevmek.
  24. ısınmakkelimef.Sıcaklığı artmak; daha sıcak duruma gelmek; ısı kazanmak.
  25. isinmekkelimef.Isınmak; sıcaklık duymak.
  26. ısırmakkelimef.Sokmak.
  27. isitmekkelimef.Isıtmak. [DTL]
  28. işitmekkelimef.eT.(Ses için) kulakla algılamak; duymak.
  29. işlemekkelimef.eT.Bir iş yapmak.
  30. işletmekkelimef.İşlemesini sağlamak; çalıştırmak; faal tutmak; kullanmak.
  31. ismekkelimef.İnmek; azalmak; hafiflemek.
  32. itilmekkelimef.Yapılmak; donatılmak; süslenmek.
  33. itinmekkelimef.Kendine çeki düzen vermek; kendini düzene sokmak; süslenmek; hazırlanmak; sürünmek.
  34. itmekkelimef.Düzene sokmak; düzenlemek; tanzim etmek; hazırlamak.
  35. ivinmekkelimef.Acele etmek.
  36. ivitmekkelimef.Acele etmek.
  37. ivmekkelimef.Çabuk davranmak; acele etmek; derhal yapmak.
  38. izlemekkelimef.Zaman ve mesafe olarak birinden sonra gelmek; ardından gelmek; takip etmek.
  39. kaçmakkelimef.Bulunması gereken bir yerden zor kullanarak veya hileyle ayrılmak; firar etmek.
  40. kadırmakkelimef.Bükmek; eğmek.
  41. kadıtmakkelimef.İnat etmek; dik başlı olmak; kimseye boyun eğmemek; dikilmek.
  42. kahşatmakkelimef.Parçalamak.
  43. kakılamakkelimef.Bağırmak.
  44. kakırmakkelimef.Boğazını aksırarak temizlemek; balgam çıkarmak.
  45. kalamakkelimef.eT.Yığmak; sandığa koymak; saklamak.
  46. kalkmakkelimef.eT.Yükselmek; sıçramak; şaha kalkmak; doğrulmak; dik duruma gelmek.
  47. kalmakkelimef.Bulunduğu durumu veya konumu korumak, değiştirmeden durmak.
  48. kamamakkelimef.Kamaşmak.
  49. kamıtmakkelimef.Kaymak.
  50. kammakkelimef.Kamaşmak.