inmek

kelimef.

in-mek

  1. 1

    {eT}Yukarıdaki bir yerden daha aşağıdaki başka bir yere doğru gelmek.

    [DLT][ETY][EUTS][KB][Tekin]

  2. 2

    Binilmiş hâlde iken bir araçtan çıkmak veya binek hayvanından yere ayak basmak.

  3. 3

    (Dağ vb.nden) aşağı kesime gelmek.

  4. 4

    Bulunulan yerden daha büyük ve önemli bir yerleşim merkezine gitmek.

  5. 5

    Bulunulan yerden daha güneyde bulunulan bir yere gitmek.

  6. 6

    {eAT}Geceyi geçirmek üzere bir yerde konaklamak; misafir olmak.

  7. 7

    (Atmosfer olayları için) kuzeyden güneye doğru gelmek.

  8. 8

    (Akarsu, arazi vb. için) bir coğrafî yerden başka bir coğrafî yere doğru uzanmak; uzamak; ulaşmak.

  9. 9

    (Hava taşıtları için) yere konmak.

  10. 10

    (Şiş ve kabarık nesneler için) kabarıklığı gitmek, eski hâline dönmek.

  11. 11

    (Fiyat, sayı vb. için) azalmak; düşmek.

  12. 12

    (Karanlık, sis vb. için) ortamı kaplamak; basmak.

  13. 13

    (Güneş, gün için) batmak; akşam olmak.

  14. 14

    (Duvar, bina vb. için) yıkılmak; çökmek.

  15. 15

    tıp.Felç gelmek.

  16. 16

    müz.İnce sesten kalın sese geçmek.

  17. 17

    argo.Vurmak.