irikmek

kelimef.

īr-mek (üzüntülü olmak) > ir-ik-mek / ér-ik-mek

  1. 1

    İğrenmek; nefret etmek; istikrah etmek.

    [Nevâyî]

  2. 2

    Kalbi sıkıntılı olmak; can sıkılmak; usanmak; bıkmak; yorulmak.

    [KB]