1. almakkelimef.eT.Bir nesneyi elle veya araçla tutup yerinden kaldırmak.
  2. aramakkelimef.eT.Birini veya bir şeyi bulmak için çalışmak.
  3. aşmakkelimef.eT.Yüksekte bulunan bir engelin üzerinden öbür tarafa geçmek; bir şeyin üstünden geçmek.
  4. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  5. atanmakkelimef.eT.Yetkili kişi adına hareket etmek üzere bir işte görevlendirilmek; tevkil kılınmak.
  6. baymakkelimef.eT.Kelepçelemek; bağlamak; bent etmek; ipe vurmak.
  7. biçmekkelimef.eT.Herhangi bir nesneyi istenilen özellikte kesmek; . [Yüknekî]
  8. binmekkelimef.eT.Yüksek bir şeyin veya hayvanın üzerine çıkıp ayaklarını sallandırarak oturmak.
  9. birikmekkelimef.eT.Birleşmek; bir olmak. [Yüknekî]
  10. boşanmakkelimef.eT.Kendini bir yerden kurtarmak; kurtulmak; serbest olmak; hür olmak; başına buyruk olmak.
  11. bozmakkelimef.eT.Bir şeyi kendisinden bekleneni yerine getiremeyecek duruma düşürmek; yıkmak; kırmak; parçalamak.
  12. bulmakkelimef.eT.Arama sonucunda aranan şeyi elde etmek; görmek; karşılaşmak. [Yüknekî]
  13. esnemekkelimef.eT.Hafif hafif esmek.
  14. etmekkelimef.eT.Bir durumu ortaya çıkarmak.
  15. iletmekkelimef.eT.İlerletmek.
  16. katlanmakkelimef.eT.Çalışmak; çabalamak. [Yüknekî]
  17. kaymakkelimef.eT.Geri dönmek; caymak.
  18. kısmakkelimef.eT.(Güç, ses, yoğunluk, hacim vb. için) azaltmak; küçültmek; daha kısa yapmak; kısaltmak. .
  19. kıymakkelimef.eT.Acımadan ortadan kaldırmak; öldürmek.
  20. kıymakkelimef.eT.İlerletmek.
  21. kopmakkelimef.eT.(Tel, ip, halat vb. için) üzerine uygulanan çekme kuvveti dolayısıyla iki parçaya ayrılmak.
  22. saymakkelimef.eT.Aynı cinsten nesnelerin toplamının kaç tane olduğunu anlamak için birden başlamak üzere her birini art arda gelen sayılarla eşleştirmek suretiyle bir…
  23. sıkmakkelimef.eT.Bir şeyin etrafına sarılarak sıkıştırmak. .
  24. sürmekkelimef.eT.Kovmak; sürgün etmek uzaklaştırmak
  25. uçmakkelimef.eT.Havalanıp gitmek.
  26. ulamakkelimef.eT.Yaklaştırmak; erdirmek; eriştirmek.
  27. ürkmekkelimef.eT.(Kişi için) bir şeyden korkup ansızın sıçramak; korkmak; korkup kaçmak; tevahhuş etmek.
  28. uymakkelimef.eT.Nüfuz sahibi olmak.
  29. yağmakkelimef.eT.Akmak; yağmak.
  30. yapmakkelimef.eT.İnşa etmek; kurmak; yaratmak.
  31. yemekkelimef.eT.Bir yiyeceği ağızda çiğneyerek yutup mideye indirmek.
  32. yığmakkelimef.eT.Nesneleri bir tepe oluşturacak biçimde üst üste koymak.