binmek

kelimef.

eT.mün-mek / min-mek > bin-mek

بنمك

  1. 1

    {eAT}{eT}Yüksek bir şeyin veya hayvanın üzerine çıkıp ayaklarını sallandırarak oturmak.

    [ETY][Gabain][Tekin]

  2. 2

    Bir yere gitmek için bir taşıtta özel ayrılmış yere oturmak.

  3. 3

    (Bisiklet ve motosiklet veya at için) kullanmak.

  4. 4

    (Tartışma veya iş içinistenilmeyen ve arzu edilmeyen bir hâl almak.

  5. 5

    Bir şey sıkışma sonucu yanındakinin üstüne çıkmak.

  6. 6

    Zamlanmak, fiyatı artmak.

  7. 7

    Eklenmek; katılmak.

  8. 8

    İnşaatta bir kiriş, diğer bir kirişin üstüne gelmek veya dayanmak.

  9. 9

    {eAT}Çıkmak; oturmak; cülus etmek.

  10. 10

    argo.(Erkek için) cinsel ilişkiye girmek.

  11. 11

    {ağız}İskambil oyununda, daha büyük değerli kâğıt ile küçükleri almak.

    [DS]