etmek

kelimef.(eT é:tmek)

eT.ḗt-mek / éd-mek > it-mek / et-mek

  1. 1

    Bir durumu ortaya çıkarmak.

  2. 2

    Yapmak.

  3. 3

    (İyi, kötü vb. zarflarla) davranmak.

  4. 4

    (Olumsuz) dayanamamak; yapamamak; şiddetle ihtiyaç duymak.

  5. 5

    (Zaman için) bulmak, erişmek.

  6. 6

    (Ticaret malları için) fiyatı olmak; değerinde olmak.

  7. 7

    (Birini bir şeyden) yoksun bırakmak.

  8. 8

    Kötü davranışta bulunmak; kötülük yapmak.

  9. 9

    Doğal boşaltım ihtiyacını gidermek.

  10. 10

    Vermek; bağışlamak.

  11. 11

    mat.(Dört işlemde) eşittir.

  12. 12

    {eT}Düzenlemek; düzene sokmak; tanzim etmek; örgütlemek. “bodun étmek” (halkı örgütlemek; düzen vermek).

    [ETY]

  13. 13

    Süslemek; donatmak.