1. çapmakkelimef.eT.(At) koşturmak; sürmek.
  2. çözmekkelimef.eT.Bağlı olan bir şeyin düğümünü açmak; bağından kurtarmak.
  3. dağıtmakkelimef.eT.Dağılmasına sebep olmak.
  4. dalamakkelimef.eT.(Hayvan için) bir insan ya da hayvanın üzerine atılarak ısırmak, dişle koparmak; yırtmak.
  5. danışmakkelimef.eT.Bir konu hakkında birisinden fikir almak; görüşüne baş vurmak; bilgi edinmeye çalışmak; akıl sormak; öğüt almak; meşveret etmek.
  6. darımakkelimef.eT.Olmak; uğramak; duçar olmak; tutulmak.
  7. degmekkelimef.eT.Değmek.
  8. delinmekkelimef.eT.Üzerinde delik açılmak.
  9. delmekkelimef.eT.Delik açmak.
  10. dengemekkelimef.eT.Mukayese etmek. [Yüknekî]
  11. depmekkelimef.eT.(Hayvan için) tepmek; çifte atmak.
  12. devşürmekkelimef.eT.Toplamak; devşirmek.
  13. ditmekkelimef.eT.Yün, pamuk gibi elyaflı şeyleri lif lif ayırmak, taramak; kabartmak.
  14. dolaşmakkelimef.eT.Gezmek; gezinmek.
  15. donanmakkelimef.eT.Kendi kendini giydirmek; giyinmek; süslenmek.
  16. donatmakkelimef.eT.Birinin giyim ve kuşamı için gerekli olan şeyleri sağlamak; giydirmek.
  17. dönmekkelimef.eT.Ekseni etrafında daire çizecek şekilde hareket etmek; dolanmak; devretmek.
  18. doymakkelimef.eT.(Hararet için) tahammül etmek; dayanmak; katlanmak.
  19. kakımakkelimef.eT.Birine yaptığı işin doğru olmadığını, beğenilmediğini sert sözlerle bildirmek; azarlamak; paylamak.
  20. kamçılamakkelimef.eT.Kamçı ile vurmak.
  21. kanatmakkelimef.eT.Kanamasına sebep olmak.
  22. kapamakkelimef.eT.Kapalı duruma getirmek.
  23. kararmakkelimef.eT.Rengi karaya dönmek; karaya yakın bir durum almak; siyahlaşmak.
  24. katlanmakkelimef.eT.Çalışmak; çabalamak. [Yüknekî]
  25. katmakkelimef.eT.Bir şeyin içine, üzerine veya yanına, niceliğini artırmak veya niteliğini değiştirmek için başka bir şey eklemek; karıştırmak; ilave etmek; eklemek;…
  26. kavramakkelimef.eT.Sıkmak.
  27. kayıtmakkelimef.eT.Geri dönmek.
  28. kaymakkelimef.eT.Geri dönmek; caymak.
  29. kazanmakkelimef.eT.Kazanç sağlamak; kâr elde etmek.
  30. kırmakkelimef.eT.Sert şeyleri vurma veya ezme yoluyla parçalamak; parçalara ayırmak.
  31. kısmakkelimef.eT.(Güç, ses, yoğunluk, hacim vb. için) azaltmak; küçültmek; daha kısa yapmak; kısaltmak. .
  32. kıymakkelimef.eT.Acımadan ortadan kaldırmak; öldürmek.
  33. kopmakkelimef.eT.(Tel, ip, halat vb. için) üzerine uygulanan çekme kuvveti dolayısıyla iki parçaya ayrılmak.
  34. koymakkelimef.eT.Bırakmak; terk etmek; yerleştirmek; dökmek; çalkalamak. [Yüknekî]
  35. kükremekkelimef.eT.(Aslan için) bağırmak.
  36. uçmakkelimef.eT.Havalanıp gitmek.
  37. uğramakkelimef.eT.Bir şeyi kast ve niyet etmek; tasarlamak; planlamak; niyetlenmek; arzulamak.
  38. uğraşmakkelimef.eT.Karşılaşmak; rast gelmek; rastlamak; kavuşmak.
  39. ummakkelimef.eT.Olmasını istemek; beklemek; temenni etmek; özenmek; ümit etmek.
  40. ürkmekkelimef.eT.(Kişi için) bir şeyden korkup ansızın sıçramak; korkmak; korkup kaçmak; tevahhuş etmek.
  41. usanmakkelimef.eT.Bir şeyin uzamasından ya da yinelenmesinden dolayı canı sıkılır olmak; bıkkınlık gelmiş olmak; katlanamaz olmak; bezmek; bıkmak.
  42. uyumakkelimef.eT.(İnsan ve hayvan için) uykuya dalmış olmak; uyku durumunda bulunmak.