darımak

kelimef.

eT.tār (dar) > tar-ū-mak

  1. 1

    Olmak; uğramak; duçar olmak; tutulmak.

    [DK]

  2. 2

    Ruhlar musallat olmak; anî olarak karşılaşmak.

  3. 3

    Musallat olmak; arız olmak.

  4. 4

    Talan etmek.