uğraşmak

kelimef.

eT.uġ-ur (niyet) > uġ(u)rā-mak > uġ(u)ra-ş-mak

اوغراشمق

  1. 1

    {OsT}{eAT}Karşılaşmak; rast gelmek; rastlamak; kavuşmak.

  2. 2

    {eAT}Savaşmak; çarpışmak.

  3. 3

    {eAT}{eT}Bir sonuç elde edebilmek için sürekli çaba harcamak.

    [DK][DLT]

  4. 4

    Bir şeyi iş edinmek; uğraş olarak seçmek; meslek edinmek; çalışma alanı olarak seçmek.

  5. 5

    Bütün gücü ile çalışmak; gayret etmek; çabalamak.

  6. 6

    Zamanını, çalışmasını bir şeye vermek; onunla meşgul olmak; ilgilenmek.

  7. 7

    Bir plan dahilinde bir kimseye rahatsızlık vermek; huzursuz etmek; tedirgin etmek; rahatını kaçırmak.