kararmak

kelimef.

eT.karā-mak >karā-r-mak

قاررمق

  1. 1

    {eAT}{eT}Rengi karaya dönmek; karaya yakın bir durum almak; siyahlaşmak.

    [DK][DLT][Gabain]

  2. 2

    (Işık için) gücü azalmak; kısılmak; sönmek.

  3. 3

    (Hava, gökyüzü; oda vb. için) aydınlığı, parlaklığı gitmek; akşam olmak; karanlık basmak.

  4. 4

    (Ateş için) sönmeye yüz tutmak; kül bağlamak; sönmek.

  5. 5

    {OsT}mecaz.(İç, ruh için) kederlenmek; canı sıkılmak; kaygıya düşmek.

  6. 6

    {ağız}Surat asmak.

    [DS]