1. artıkelimeis.Aritmetikte toplama işleminin yapılacağını belirten + işareti; zait.
  2. ayakkelimeis.eT.İnsan ve hayvanlarda yere basmaya ve yürümeye yarayan organ.
  3. çarpmakelimeis.Çarpmak eylemi veya işlemi.
  4. çemberkelimeis.Far.Bir merkeze aynı uzaklıkta bulunan noktaların meydana getirdiği kapalı eğri; daire; halka.
  5. çevrekelimeis.Bir nesnenin etrafını kuşatan, ona yakın olan yer ve nesnelerin bütünü; etraf; civar; muhit; dolay.
  6. dikmekelimeis.eT.Bir şeyi dik olarak yerleştirme eylemi.
  7. dizikelimeis.eT.Bir ipliğe veya tele sıralanmış nesnelerin meydana getirdiği bütün.
  8. dörtgenkelimeis.Dört kenarlı çokgen şekil; dörtkenar, (1937).
  9. eksikelimeis.Çıkarma işleminde kullanılan (−) işareti; nâkıs; zait, (1937).
  10. evrikkelimesf.Bir doğrultuya veya bir düzene göre ters doğrultuda olan.
  11. harmankelimeis.Far.Dövülmek için bir yere toplanmış ekin yığını.
  12. karekelimeis.Fr.Kenarları ve açıları birbirine eşit dörtgen; dördül; murabba.
  13. kenarkelimeis.Far.Bir şeyin veya yerin sınırlarını meydana getiren çizgi; bitiş yeri; kıyı.
  14. kesmekelimeis.Kesici aletlerle kesip parçalara ayırmak işi; kesmek eylemi.
  15. konikelimeis.Yun.Sabit bir noktadan geçen ve kapalı bir eğri boyunca hareket eden bir doğrunun meydana getirdiği kapalı yüzey.
  16. köşegenkelimeis.Bir çokgende komşu olmayan iki köşeyi birleştiren doğru parçası; kutur, (1937).
  17. kümekelimeis.Küçük bir tümsek meydana getirecek kadar yığın, birikinti.
  18. merkezkelimeis.Ar.Bir dairenin veya küresel yüzeyin bütün noktalarına eşit uzaklıkta bulunan iç nokta; özek.
  19. ondalıkkelimeis.On eşit bölüme ayrılmış olma durumu.
  20. parçakelimeis.Far.Bir bütünden alınan, bölünen, ayrı sayılan veya arta kalan kısım; bölüntü.
  21. serikelimeis.Fr.Belirli bir kurala göre birbiri ardına gelen şeylerin meydana getirdiği bütün; dizi.
  22. sıfırkelimeis.Ar.Boş.
  23. sırakelimeis.Aynı çizgi üzerinde, yan yana veya art arda dizilmiş şey veya kimselerin tümü.
  24. sikloitkelimeis.Fr.Bir doğru üzerinde kaymadan yuvarlanan bir çemberin bir noktasının oluşturduğu eğri; çevrim eğrisi.
  25. sütunkelimeis.Yun.Taş, mermer vb. malzemeden yapılan, genellikle sütun başlığı denilen çıkıntılı bir bölüm ile kaide adı verilen bir altlığa dayanan, düzgün yuvarlak…
  26. şeritkelimeis.Ar.Hurma lifinden örülmüş ip.
  27. tabankelimeis.Ayağın yere basan alt yüzü.
  28. tanjantkelimeis.Lat.Bir dik üçgende hipotenüsün bitişik dik kenara oranını ifade eden trigonometrik fonksiyon; sembolü; tan veya tg.
  29. terskelimeis.eT.Güç olan her nesne.
  30. toplamakelimeis.Toplamak eylemi.
  31. üçgenkelimeis.Aynı doğrultuda bulunmayan üç noktanın ikişer ikişer birleştirilmesi ile meydana gelen üç kenarlı ve üç açılı kapalı yüzey (1937).
  32. üstkelimeis.eT.Gök yüzüne bakan yüz; üst yüzey. .
  33. vasatkelimeis.Ar.İki şeyin ortası; orta.
  34. yalıncakelimezf.Yalın olarak.
  35. yankelimeis.Taraf.
  36. yedigenkelimeis.Yedi açısı ve yedi kenarı bulunan çokgen.