kenar

kelimeis.

Far.kenār

كنار

  1. 1

    Bir şeyin veya yerin sınırlarını meydana getiren çizgi; bitiş yeri; kıyı.

  2. 2

    Bir şeyin kıyısında bulunan ya da yakınında bulunan çevresel yer veya yerler; kıyı.

  3. 3

    Bir oyuğun, çukurun, bir kabın çevresi.

  4. 4

    Bir resim vb.ni çevreleyen, süsleyen dar kısım; dışta yer alan süs ögesi; çerçeve; pervaz.

  5. 5

    Kuytu yer; uzak köşe.

  6. 6

    mat.Bir geometrik biçimi sınırlayan çizgilerden her biri.

  7. 7

    Bir kitap ya da mektup sayfasının kıyısındaki boşluklara yazılan not; haşiye; dipnot.

  8. 8

    Kucaklama; kucağa alma.

  9. 9

    Ciltlenmiş kitapların formalarının kalınlık yüzeyi.

  10. 10

    Giyeceklerin veya döşeme eşyasının dış kısımlarına geçirilen altın, gümüş veya ipekli şerit.

  11. 11

    {OsT}Yan; nezd.

  12. 12

    sf.Merkeze göre uzakta kalan; kuytu; ıssız; sapa; tenha.