500+ madde
- ortakelimesf.Ara; beyn.
- toprakkelimeis.Yer kabuğunun atmosferin etkisi ile dağılıp organik maddelerle karışması ile meydana gelen canlıların yaşamasına elverişli yüzeysel tabakası.
- hareketkelimeis.Ar.Bir cismin yer değiştirmesi; devinim.
- perdekelimeis.Far.Işığı, görüşü kesmek, gürültüyü, rüzgârı, soğuğu engellemek gibi değişik amaçlarla bir açıklık, çoğunlukla da pencere önüne asılan hareketli…
- kuvvetkelimeis.Ar.Bedensel güç; takat.
- kırmakkelimef.eT.Sert şeyleri vurma veya ezme yoluyla parçalamak; parçalara ayırmak.
- mumkelimeis.Far.Ortasına konulmuş bir fitil yakıldığında aydınlatmada kullanılan bal mumu, stearik asit veya parafinden yapılmış silindir biçiminde çubuk.
- maddekelimeis.Ar.Duyularla algılanabilen, uzayda yer kaplayan ve ağırlığı olan, bölünebilen nesne; özdek.
- yükkelimeis.Ağırlık.
- dalgakelimeis.eT.Su yüzeyinde rüzgâr, deprem gibi doğal etkenlerin meydana getirdiği alçalıp yükselme biçimindeki kıvrımlı hareket.
- hayalkelimeAr.Zihinde tasarlanan, canlandırılan ve gerçekleşmesi istenen şey; imge; hülya.
- doldurmakkelimef.eT.Dolgunlaştırmak.
- serbestkelimesf.Far.Başı bağlı; gizli; örtülü.
- elektrikkelimeis.Yun.İki cismin sürtünmesi, sıkıştırma gibi herhangi bir mekanik etki, ısının bazı kristaller üzerine etkisi vb. şekillerde elektron, proton veya pozitron…
- karınkelimeis.İnsan ve hayvanlarda gövdenin kaburga altından kasıklara kadar olan ön bölümü; bu bölümde yer alan iç organların tümü. [Yüknekî]
- zarfkelimeis.Ar.Kılıf; kap; mahfaza.
- gelenkelimesf.eT.Gelme eylemini yapan.
- darbekelimeis.Ar.Bir cismin başka bir cisme veya kişiye çarpması sonucu ortaya çıkan anî ve sert vuruş.
- mekânkelimeis.Ar.Bir şeyin, bir kişinin bulunduğu yer; bulunulan yer.
- ısılkelimesf.Isı ile ilgili; termik.
- ilkekelimeis.Başka şeylerin kendisinden türediği, kaynağında yer alan, onların ilk nedeni olan şey; ilk sebep; kök; kaynak; öge; unsur.
- düğümkelimeis.eT.İki ip, tel veya buna benzer şeyi dolayarak birbiri arasından geçirmek suretiyle yapılan bağlama yeri.
- kırılmakkelimef.Kırmak eylemine uğramak.
- denkkelimeis.eT.Yük hayvanlarının iki tarafına yükletilen yükün her biri; içi dolu çuval.
- rejimkelimeis.Fr.Bir olayın oluşma biçimi.
- iletmekkelimef.eT.İlerletmek.
- gürültükelimeis.Aralarında uyum bulunmayan düzensiz seslerin meydana getirdiği, insanı rahatsız edici, hatta uzun sürede sağlık bozucu etkisi görülen seslerin…
- intikalkelimeis.Ar.Bir yerden başka bir yere geçme; yer değiştirme; göçme.
- iyonkelimeis.Yun.Bir veya birçok elektron kazanmış ya da kaybetmiş atom veya atom grubundan meydana gelen elektrik yüklü parçacık; yükün.
- vuruşkelimeis.Vurmak eylemi ve biçimi.
- geçişkelimeis.eT.Geçmek işi veya biçimi.
- kutupkelimeis.Ar.Yoğunluk merkezi; eksen; toplanma noktası.
- ayrıkkelimesf.eT.Birbirinden ayrı duran.
- çekirdekkelimeis.eT.Etli meyvelerin içinde bulunan odunsu bir kabukla örtülü tohum.
- demetkelimeis.Yun.Uzunlamasına bir araya getirilmiş ve bir bağ ile tutturulmuş tutam; bağ; deste; bağlam.
- ışınımkelimeis.Işın ve tanecik yayımı.
- kontakkelimeis.Lat.Bağlantı; temas; değme; ilişki.
- mukavemetkelimeis.Ar.Bir karşı gücün etkilerine karşı koyma; direnme; dayanma.
- basınçkelimeis.Zorlayarak bastırma, itme eylemi; tazyik; baskı. (1935)
- levhakelimeis.Ar.Duvara asılmak üzere yazılmış yazı; safiha.
- enerjikelimeis.Fr.Maddede var olan ısı, ışık ve hareket olarak görünen iş yapma gücü; erke.
- kütlekelimeis.Ar.(Katılar için) büyük parça; toplu şey; yığın; küme; topak.
- olaykelimeis.Çeşitli etmenler altında olan ve ortaya çıkan durum; olgu; vuku bulan şey; vaka; hadise (1942).
- sütunkelimeis.Yun.Taş, mermer vb. malzemeden yapılan, genellikle sütun başlığı denilen çıkıntılı bir bölüm ile kaide adı verilen bir altlığa dayanan, düzgün yuvarlak…
- süvarikelimeis.Far.Binici.
- yoğunlukkelimeis.Yoğun olma durumu.
- etkikelimeis.Bir kimse veya nesnenin başka bir kişi veya şey üzerindeki gücü; tesir, (1935).
- görüntükelimeis.Birinin veya bir şeyin yansıtıcı yüzeyde ya da aynada oluşan görünür yansıması; hayal.
- iletimkelimeis.Bir şeyi bir yerden başka bir yere götürme, taşıma veya ulaştırma işi.
- in'itafkelimeis.Ar.Bir tarafa meyletme; dönme; yönelme.