ilke

kelimeis.

ilk-e

  1. 1

    Başka şeylerin kendisinden türediği, kaynağında yer alan, onların ilk nedeni olan şey; ilk sebep; kök; kaynak; öge; unsur.

  2. 2

    Bir düşünce, inceleme ve araştırmanın dayandığı temel düşünce ve bu uygulamada kesinlikle gerçekleştirilmesi gereken kurallardan her biri; umde; unsur; yasa; kural; prensip.

  3. 3

    Bir görüşme veya anlaşma sırasında, taraflar arasında sonraki çalışmalara temel oluşturacak, kılavuzluk edecek ana kurallardan her biri; prensip.

  4. 4

    Bir şeyin özünü, temelini belirleyen olay, durum veya konu; prensip.

  5. 5

    Bir konuda ya da bilim dalında ilk anda öğrenilen ve daha sonraki yeni bilgilerin üzerine kurulduğu temel bilgi ya da bilgiler.

  6. 6

    Bir davranışı biçimleyen ahlak kuralı; davranış kuralı; prensip.

  7. 7

    man.Bir akıl yürütmede temel ödevini gören, her tür tartışmanın dışında tutulan öncül; mebde; prensip.

  8. 8

    fiz.Fizik biliminin bir bölümünü tümüyle ilgilendiren, sonuçlarının doğruluğu kesinlik kazanmış çok genel kapsamlı yasa.