çekirdek

kelimeis.-ği

eT.şig-ir (diş gıcırtısı) > şekir-de-k / şekir-t-ük > çekür-de-k

چكردك

  1. 1

    Etli meyvelerin içinde bulunan odunsu bir kabukla örtülü tohum.

  2. 2

    Çerez olarak tüketilen kabak çekirdeği, ayçiçeği vb.

  3. 3

    biy.Hücrenin özünü ve merkezini oluşturan cisimcik.

  4. 4

    Bir düşüncenin, bir şeyin esasını, temelini oluşturan öz; nüve.

  5. 5

    Yer yuvarlağının orta kısmı.

  6. 6

    fiz.Atomun çevresinde elektronların döndüğü merkez bölümü.

  7. 7

    {OsT}{eAT}Kuyumculukta kullanılan beş santigram değerinde bir ağırlık ölçüsü.

  8. 8

    argo.Mermi, kurşun.

  9. 9

    sf.Tane durumunda bulunan, ezilmemiş, dövülmemiş, çekilmemiş.

  10. 10

    sf.Bir kurumun temelini oluşturan az sayıda ve iyi yetişmiş elemandan kurulu olan.