düğüm

kelimeis.

eT.tüg-mek (düğümlemek) > tüg-ün >düğ-üm

  1. 1

    İki ip, tel veya buna benzer şeyi dolayarak birbiri arasından geçirmek suretiyle yapılan bağlama yeri.

  2. 2

    Bir ipi kendi üzerinde dolamak suretiyle yapılan bağ.

  3. 3

    İçinden çıkılması, kavranması ve anlaşılması zor durum.

  4. 4

    İçinden sıvı akan bir borunun akışı engelleyecek biçimde boğumlandığı nokta.

  5. 5

    Marangozlukta bir dişi zıvanaya, iki parçayı birlikte yerleştirmek suretiyle elde edilen birleştirme.

  6. 6

    ed.Roman, hikâye ve tiyatro eserlerinde olayın temel ögesi olan entrikanın karıştığı, çapraşık bir hâl aldığı, sonuçtan önceki karışık durum.

  7. 7

    fiz.Titreşen bir cisimde genliği sıfır olan nokta.

  8. 8

    {ağız}bot.Bir bitkide yaprak, dal gibi yan organların bağlandığı nokta; budak yeri.

    [DS]