1. abramakkelimef.Fırtınalı havalarda bir deniz taşıtını gemicilik kurallarına ve havanın değişkenliğine göre kullanmak.
  2. afkalamakkelimef.eT.Karıştırmak; alt üst etmek; kabartmak.
  3. ağızlamakkelimef.Birine bir konuda talimat vermek, öğütte bulunmak.
  4. aldırmakkelimef.Birisine almak işini yaptırmak.
  5. aldurmakkelimef.Kaptırmak; aldırmak.
  6. alındırmakkelimef.Kızdırmak; üzülmesine sebep olmak; .
  7. anıtlamakkelimef.Vuracakmış gibi yaparak korkutmak; sakındırmak.
  8. anlamakkelimef.eT.Akıl ve zekâ yardımı ile bir şeyin ne demek olduğunu, neye işaret edildiğini kavramak; bilmek; algılamak; derk etmek.
  9. ardınmakkelimef.Palto, ceket, pelerin, çuval, heybe gibi şeyleri sırta almak; omza atmak.
  10. argaçlamakkelimef.Dokuma tezgâhlarında enine ip geçirmek; atkı atmak.
  11. argurmakkelimef.Yormak.
  12. arıklamakkelime(Su için) arık açarak götürmek.
  13. arıtmakkelimef.Çocuğu sünnet etmek.
  14. arzetmekkelimef.Ar.Göstermek.
  15. asarmakkelimef.Moğ.Korumak; esirgemek; sakınmak.
  16. asartmakkelimef.Beslemek; büyütmek; korumak; yetiştirmek.
  17. aşatmakkelimef.Yedirmektattırmak; doyurmak; yedirip içirmek; .
  18. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  19. atıştırmakkelimef.Ayak üstü ve acele olarak bir şeyler yiyip içmek.
  20. aynalamakkelimef.Ayna takmak; aynalı hâle getirmek.
  21. banmakkelimef.Bağlanmak.
  22. basıkmakkelimef.Bastırmak; içine sokmak; sokmak;
  23. basınmakkelimef.Basmak; ezmek; zayıf görmek; kahretmek.
  24. bastırmakkelimef.Bir şeyi, bir şeye basmak işini yaptırmak; basırmak; basmak; basurmak. Parmaklarını kanayan yarasına bastırıyordu.
  25. bavlımakkelimef.Köpek ve doğan gibi avcıya yardımcı hayvanları eğitmek, ava alıştırmak.
  26. bedüklemekkelimef.Büyük saymak.
  27. bertmekkelimef.Ezmek; çiğnemek; berelemek; kırmak; parçalamak.
  28. bırakmakkelimef.Alt.Elde tutulan veya taşınan şeyi tutmaz olmak.
  29. bitimekkelimef.Nasib etmek; mukadder kılmak.
  30. börtlemekkelimef.Az haşlamak.
  31. boşurkanmakkelimef.Kurtarmak.
  32. bukmakkelimef.Bükmek; kıvırmak; .
  33. bükmekkelimef.eT.Bir şeyi eğmek; kıvırmak.
  34. bulgamakkelimef.Karıştırmak; bulaştırmak; bulamak.
  35. bunmakkelimef.eT.Beğenmemek; küçümsemek.
  36. burkmakkelimef.Burarak çevirmek; bükmek; kıvırmak.
  37. burtarmakkelimef.(Yüz için) buruşturmak; surat asmak.
  38. çagılamakkelimef.Çağırmak; seslenmek.
  39. çakmakkelimef.Vurmak.
  40. çanaklamakkelimef.Ağaçların dibini çukurlatmak.
  41. çançmakkelimef.Batırmak.
  42. çapmakkelimef.eT.(At) koşturmak; sürmek.
  43. çaptırmakkelimef.Yağmalatmak; yağma ettirmek.
  44. çatlatmakkelimef.Bir şeyin parçaları dağılmayacak şekilde yarılmasına sebep olmak.
  45. çatmakkelimef.Odun, değnek, tüfek gibi uzun şeyler için) diğer uçları serbest kalacak biçimde bir ucundan çaprazlama kavuşturarak durdurmak, tutturmak; bir araya…
  46. çekmekkelimef.Bir cismi, başka bir cisim kendisinde var olan kuvvetin etkisi ile harekete geçirmek, yürütmek; asılmak.
  47. çelmekkelimef.Koyunlar çiftleşirken kuyruklarını yana doğru çekerek yardımcı olmak.
  48. cıbarmakkelimef.Ağacı budamak.
  49. cibelemekkelimef.Sevmek.
  50. cıdamakkelimef.Beğenmek; istemek.