1. dalamakkelimef.eT.(Hayvan için) bir insan ya da hayvanın üzerine atılarak ısırmak, dişle koparmak; yırtmak.
  2. damarkelimeis.eT.Canlı varlıkların kan dolaşımını sağlayan kanal.
  3. delmekkelimef.eT.Delik açmak.
  4. dilkelimeis.eT.Ağız boşluğunda yer alan, arka kısmıyla ağız tabanına bağlanan, tat almağa, yutkunmaya ve konuşmaya yarar, çizgili kaslardan meydana gelmiş, uzun,…
  5. dolaşmakkelimef.eT.Gezmek; gezinmek.
  6. dönmekkelimef.eT.Ekseni etrafında daire çizecek şekilde hareket etmek; dolanmak; devretmek.
  7. enikkelimeis.eT.Kedi köpek gibi çok memeli hayvanların yavrusu; et yiyen hayvanların yavrusu; encik. [Burhan-ı Katı’]
  8. kabakelimesf.eT.Kalın olan; ince olmayan.
  9. kamçılamakkelimef.eT.Kamçı ile vurmak.
  10. kankelimeis.eT.Atardamar ve toplardamarlar içinde dolaşarak organizmanın bütün hücrelerine gerekli besin ve oksijeni ileten, oralardan topladığı atık maddeleri…
  11. kapamakkelimef.eT.Kapalı duruma getirmek.
  12. karakelimesf.eT.Güneş ışığının bütün renklerini soğurduğu için en koyu renkte olan; kömür renginde olan; siyah.
  13. kararmakkelimef.eT.Rengi karaya dönmek; karaya yakın bir durum almak; siyahlaşmak.
  14. katıkelimesf.eT.Yumuşak olmayan; sert; pek; sağlam.
  15. kaymakkelimef.eT.Geri dönmek; caymak.
  16. kaymakkelimeis.eT.Sütün yüzeyinde toplanan, açık sarı renkli yağ katmanı; krema.
  17. kazanmakkelimef.eT.Kazanç sağlamak; kâr elde etmek.
  18. kırmakkelimef.eT.Sert şeyleri vurma veya ezme yoluyla parçalamak; parçalara ayırmak.
  19. kısmakkelimef.eT.(Güç, ses, yoğunluk, hacim vb. için) azaltmak; küçültmek; daha kısa yapmak; kısaltmak. .
  20. kıyıkelimeis.eT.Kenar; uç.
  21. koçkelimeis.eT.Damızlık erkek koyun.
  22. kökkelimeis.eT.Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]
  23. kükremekkelimef.eT.(Aslan için) bağırmak.
  24. kurtkelimeis.eT.Köpekgillerden, köpeğe çok yakın, boyu yüksek, gövdesi ince, böğürleri çökük, ayakları ince, kuyruğu tüylü ve sarkık, postu gri sarı, uzun ve sivri…
  25. kuşanmakkelimeeT.Herhangi bir şeyi beline takmak.
  26. kuyrukkelimeis.eT.Hayvanların çoğunda, gövdenin arka tarafında omurganın uzantısı olarak yer alan uzun ve esnek organ.
  27. kuyukelimeis.eT.Yer altı suyundan yararlanmak amacıyla, su buluncaya kadar kazılarak etrafına duvar örülmüş, çoğunlukla yuvarlak görünümlü büyük çukur.
  28. uçmakkelimef.eT.Havalanıp gitmek.
  29. ürkmekkelimef.eT.(Kişi için) bir şeyden korkup ansızın sıçramak; korkmak; korkup kaçmak; tevahhuş etmek.
  30. uyumakkelimef.eT.(İnsan ve hayvan için) uykuya dalmış olmak; uyku durumunda bulunmak.