kıyı

kelimeis.

eT.kıḏ-mak > kıḏ-ıġ > kıyı

  1. 1

    {eAT}Kenar; uç.

    [DK]

  2. 2

    Deniz, göl, akarsu gibi her türlü doğal su kütlesinin etrafını saran toprak şeridi; kara ile suyun birleşim yeri.

  3. 3

    Denizin en alçak olduğu yerdeki çizgi ile kara arasındaki değme bölgesi; karanın deniz boyunca uzanan kesimi; sahil.

  4. 4

    gnşl.Bir ülkenin, bir okyanusun veya bir denizin kara ile komşu olan yerlerinin tümü; sahil.

  5. 5

    Sınırlı iki alanı birbirinden ayıran engelin bulunduğu yer; kenar.

  6. 6

    mecaz.Tenha yer; ıssız yer; ücra yer.

  7. 7

    {ağız}Sınır.

    [DS]

  8. 8

    {ağız}Duvar; bahçe duvarı.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}Çit.

    [DS]