çik

kelimeis.

Köken

çag / çağ / çah / çak / çıg / çığ / çık / çıy / çig / çiğ / çik / çiy (yans.)

1
Tahta, taş, kum, cam, metal eşya ve kuru nesnelerin birbirine çarpmasını, vurmasını, sürtünmesini veya vurmayı, çarpmayı anlatan kök. çik-re-mek, çik-ri-cak, çik-şağ
[Zülfikar]