çah

kelimeis.

çag / çağ / çah / çak / çıg / çıh / çık / çıy / çig / çiğ / çik / çiy (yans.)

  1. 1

    Tahta, taş, kum, cam, metal eşya ve kuru nesnelerin birbirine çarpmasını, vurmasını, sürtünmesini veya vurmayı, çarpmayı anlatan kök. çah çah, çah+çah, çah-mak, çah-mah, çah-şa-mak, çah-şak

    [Zülfikar]