çıy

kelimeis.

çag / çağ / çah / çak / çıg / çıh / çık / çıy / çig / çiğ / çik / çiy (yans.)

  1. 1

    Tahta, taş, kum, cam, metal eşya ve kuru nesnelerin birbirine çarpmasını, vurmasını, sürtünmesini veya vurmayı çarpmayı anlatan kök. çıy-rı-h, çıy-rı-k,

    [Zülfikar]