ÖtükenTürkçe Sözlük

çağ

kelimeis.

Köken

çag / çağ / çah / çak / çıg / çıh / çık / çıy / çig / çiğ / çik / çiy (yans.)

Anlamlar

  1. 1

    Tahta, taş, kum, cam, metal eşya ve kuru nesnelerin birbirine çarpmasını, vurmasını, sürtünmesini veya vurmayı, çarpmayı anlatan kök. çağ çağ, çağ-al, çağ-al-dak, çağ-ıl, çağ-ıl-da-k, çağ-ış-ta-k, çağ-ra-mak, çağ-ra-k, çağ-şa-mak, çağ-şa-k

    [Zülfikar]